بلاگچین: نامه / کوچولو

يادداشت‌ها و تحليل‌های وبلاگستان درباره بحران بنزين
واكنش‌ها به سهميه‌بندی بنزين همانند جامعه واقعی ايران، وبلاگستان را نيز تحت تاثير خود قرار داد و مطالب زیادي پيرامون اين مسئله نوشته شد...

واكنش وبلاگ‌نويسان به مسئله ترويج ازدواج موقت
سخنان وزير كشور درباره لزوم گسترش جسورانه ازدواج موقت در كشور، بازتاب‌های بسيار گسترده‌اي در جامعه وبلاگي ایران پيدا کرد...

پرونده جنجالي افتخارات وبلاگ نويسان
يكي از پر سر و صداترين حركات جمعي طنزنويسي در وبلاگستان. بي‌لاگرها اينجا از افتخاراتي كه در طول زندگيشان کسب كرده‌اند سخن مي‌گويند!

Monday, August 20, 2007

نامه / کوچولو

همين ديگه .. خبر جديدي نيست. قربانت .. مادرت.

راستي:‌ گضنفر جان خواستم برات يه خرده پول پست کنم، ‌ولي وقتي يادم افتاد که ديگه خيلي دير شده بود و اين نامه را برايت پست کرده بودم

0 comments:

Post a Comment

این شرم نیست، این حماقت است!
...امیرابراهیمیِ هم میهنِ امروز ما، همان که تصورش با شرمی اروتیکی، در اندازه ای مترویی چاپ می شود، فارغ از بیگناهی یا باگناهی عریان کذایی اش؛ ساده لوحی ست تمام عیار، که از فرط آن، نمی خواهد سکوت و عزلت -حتی موقتی- را بپذیرد و با اعتماد به نفسی عجیب و احمقانه، هزاران نگاه که او را در خیابان و گالری، همچنان در حال صکص می بیند را تحمل می کند تا نمایشگاهش را برگزار کند و هم میهنان رسانه ای ما، با رذالتی حماقت آمیز، خاکستری سردناشده که آتشی سوزنده را در درون دارد را به هم بر می کنند...

در اینجا چار زندان است..
هیچ فرقی نمی‌کند. همه ما زندانیان یک زندان پهناور هستیم. و آنقدر آفتاب آزادی به صورتمان نخورده که رنگ پوستمان سفید شده و دندان‌هایمان پوسیده. آنقدر در این سلول‌های کوچک چرخیدیم که مجنون شدیم. گاهی چنگ می‌زنیم به صورت یکدیگر و گاهی تا یکی‌مان حرف می‌زند به سمتش حمله می‌کنیم. غذای کافی بهمان نمی‌دهند اما تریاک هست و گراس و بنگ و کرک. برای آنها بهتر است ما معتادانی سر به راه و خمیده، گوشه‌ی دیوار باشیم تا اینکه یک روز آفتابی با مشت‌های گره کرده لولا‌ی دروازه‌ی این زندان را از جا برکنیم.

امنيت اجتماعی يا امنيت پمپ‌بنزين!؟ / سعید حاتمی
بله! کی گفته ما آزادی نداريم!؟ تا زمانی که پمپ‌بنزين آتش بزنيم و خيابان ببنديم يا احياناً به سفارت انگليس پاره آجر پرت کنيم، کسی نمی‌تواند جلوی خواست و اراده ملی مردم غيور را بگيرد. ولی زبانم لال اگر چند تار مو يا پوست بدن ضعيفه‌ای نمايان باشد، امنيت ملی و اجتماعی به خطر می‌افتد! اگر در وبلاگتان به وبلاگ ديگری که به وبلاگ ديگر و الی آخر لينک داده، لينک دهيد، اشاعه فحشا کرده‌ايد و بدون هيچ محاکمه‌ای فيلتر می‌شويد و از حقوق اجتماعی خود يعنی نوشتن محروم! ولی مطمئن باشيد اگر خواست و اراده ملی به آتشزدن پمپ بنزين باشد، هيچکس جلودار شما نيست...

آیا میدانید؟!/ کلی جفنگ درباره...
اولين مردمان جهان كه نخ به سكه مي‌بستند و در داخل تلفن‌هاي عمومي مي‌انداختند ايرانيان بودند! اولين مردماني كه توانستند از كارتهاي اعتباري تلفن‌هاي عمومي استفاده كنند بدون آنكه اعتبار آن كم شود ايرانيان بودند! اولين مردماني كه نوشابه‌هاي تقلبي ساختند ايرانيان بودند! اولين مردماني كه در اولين صادرات به كشورهاي شمالي ايران به جاي حنا، خاك رنگي فروختند ايرانيان بودند! اولين مردماني كه كشف كردند دروغگويي و ريا و كلك‌بازي براي موفقيت ضروري است ايرانيان بودند! اولين مردمان دنيا كه همزمان هم مايل هستند گرمشان شود و هم سردشان ايرانيان بودند چون همزمان با بخاري، پنجره‌ها را هم باز مي‌كنند! اولين مردماني كه در گروه كم‌توسعه‌ترين كشورهاي دنيا قرار دارند ولي ادعا و توقع برترين مردمان دنيا را دارند!...

بلاگر فیلتر شد / کی‌بورد آزاد
حدود یک هفته ای بود که همه با لاگین کردن به بلاگر مشکل داشتند. صفحه منحوس و‌‌ آشنای سانسورچی ها ظاهر نمی شد ولی صفحه هم باز نمی شد (فیلتر به سبک چینی). امروز ایتنا اعلام کرد که بلاگر فیلتر شد و به نقل از مسوولین «امن افزار شریف» که شغل شریف سانسورچی بودن را بر عهده گرفته اند نوشت که «از سوي مراجع مربوطه، درخواست بستن نشاني «beta.blogger.com» به ما ابلاغ شده اما از آنجا كه اين نشاني با خود سايت داراي IP يكساني هستند، ناگزير از بستن كل هاست اين سرور شده‌ايم.».
بلاگر از اولین سیستم های وبلاگ نویسی عمومی رایگان است و قبلا هم دو سه بار دولت تلاش کرده استفاده از کل آن را فیلتر کند. مایه خجالت است. هم برای کشوری که از حرف زدن مردم می ترسد و هم برای برنامه نویس ها و مدیر سیستم هایی که از سانسور پول در می‌ آورند و پشت استدلال مسخره و احمقانه «فقط مجری بودن» مخفی میشوند...

تعداد لینک و تاثیر گذاری؟! / مجید زُهری
جدّی‌ترین و ماندگارترین آثار جهان، هيچ‌وقت مردمی‌ترین آثار نبوده‌اند. اصولاً آثار سنگين مخاطبین محدودی دارند. کارهايی با تأثير ژرف، فقط برای تعدادی نخبه نوشته می‌شوند. عامّه، نه حوصله‌ی باریک‌شدن در اثری جدّی را دارد، نه قدرت فهم آن‌را. بنابراين، مورد توجه و اقبال عامه قرار گرفتن، اصولاً ربطی به حدودِ تأثيرگذاری و عيار يک اثر ندارد.
در پهنه‌ی وبلاگ‌شهر نيز -که سوای ديگر بخش‌های زندگی نيست- وضع نبايد ديگرگونه باشد. اگر بخواهد تعداد بازديدکننده يا توجه فراگير مردم معيار سنجش و ارزشگذاری يک وبلاگ باشد، طبعاً در اين ميدان وبلاگ‌های سکسی از همه پیشی می‌گيرند!
وبلاگ محل عرضه‌ی خود است؛ محل خودارضايی روانی‌ست؛ محلی‌ست برای نمايش گستره‌ی تنهايی‌مان. اين محل نه جای فخرفروشی‌ست، نه به‌رخ‌کشیدن حقارت‌های خويش. ولی خودمانيم: آدم چقدر بايد در زندگی واقعی ورشکسته باشد که از يک وجب خاک اينترنتی به اسم وبلاگ هويت و ارزش بگيرد

Monday, August 20, 2007

نامه / کوچولو

0 comments:

Blog Archive

لینک وبلاگها